Toen ik de envelop opende en het dikke papier er deels had uitgeschoven.
Wauw!
Tranen van geluk, ik wist niet dat dit mij zo raakte en met mij meedroeg, totdat ik de inhoud van de envelop las
‘WIJ WILLEM ALEXANDER, BIJ DE GRATIE GODS, KONING DER NEDERLANDEN, PRINS VAN ORANJE NASSAU ENZ ENZ ENZ…
Dit was het moment dat ik eindelijk mijn identiteit, mijn geboortenaam weer terug kreeg. Zo’n overweldigend gevoel!
Inmiddels ben ik al jaren gescheiden, maar na de scheiding kreeg ik niet zomaar mijn meisjesnaam terug.
Ik zal je de bizarre bureaucratische redenen besparen.
Ik vond het niet eerlijk, en bleef zoeken naar andere oplossingen. Bij wie ik ook aanklopte, gaf mij gelijk, maar kon mij niet verder helpen.
Enigste mogelijkheid wat mij werd aangeboden was een naamsverandering aanvragen.
Dit ging GEHEEL tegen mijn principes in. ‘Ik wil geen naamsverandering, ik wil mijn geboortenaam terug!’
En nog niet gesproken over hoeveel duizend euro dit grapje mij zou kosten.
Deze principe kwestie heeft ervoor gezorgd dat ik mij als Seher Melikoglu voorstelde, maar bij officiële instanties, en bij praktische zaken zoals facturen toch mijn aangetrouwde naam moest blijven gebruiken.
Dit ging zo tegen mijn gevoel in, want ik was niet meer die persoon ![]()
Totdat begin Corona, thuis kwam te zitten en de tijd had om over dingen na te denken.
Zoals zaken die ik steeds uitstelde, of waar ik tegenop keek, patronen die ik herhaalde en die mij niet meer dienden onder de loep nam.
Ik dacht….geld is energie, en WTF!?
Geld is ook om problemen op te lossen. Wat heb ik er anders aan? ‘Nu doorpakken Seher, met alles!” ![]()
Ik koos voor de weg van de minste weerstand en vroeg mijn naamsverandering aan.
Vanaf vandaag, 27 jaar later mag ik mij met opgegeven hoofd écht Seher Melikoglu noemen.
Ik ben Seher, nice to meet you xoxo
